Sytuacja pacjenta z cukrzycą w Polsce. Nowe możliwości, nowe wyzwania

10 lutego, 2017

10 lutego, 2017

Zespół Parlamentarny ds. cukrzycy- 09-02-2017

„Sytuacja pacjenta z cukrzycą w Polsce. Nowe możliwości, nowe wyzwania.”

Dziś w Sejmie odbyło się kolejne posiedzenie Zespołu Parlamentarnego ds. cukrzycy. Zostało ono poświęcone nowym sposobom leczenia cukrzycy. Spotkanie poprowadziła Lidia Gądek.

Jako pierwsza na spotkaniu głos zabrała przedstawicielka Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków- Małgorzata Marszałek. Doskonale przedstawiła ona, jak obecnie wygląda dostęp polskich pacjentów do nowoczesnych technologii w terapii cukrzycy. Swoją wypowiedź skupiła na codziennych, niewygórowanych potrzebach osób chorych. Poruszono sprawę analogów długodziałających, które są dostępne dla cukrzyków jako refundowane pod pewnymi uwarunkowaniami. Pacjenci Ci muszą wykazać, iż leczenie inną insuliną nie jest wystarczające i skuteczne. Nawet w tym przypadku obecna refundacja wynosi 30% i jest to wydatek rzędu 70-100 zł. Wydatek, który wciąż dla wielu osób jest zbyt duży. Pani Małgorzata podkreśliła jak korzystne dla terapii cukrzycowej jest stosowanie analogów długodziałających. Zmniejszają one ryzyko niedocukrzenia, ilość wstrzyknięć (jedno na dobę) oraz są one charakteryzowane jako insuliny bezszczytowe. Ponadto, udowodniono mniejsze odczuwanie głodu oraz lepszą kontrolę wagi ciała. Ważna jest tu również kwestia edukacji. Pacjent powinien wiedzieć, że warto spróbować takiego sposobu leczenia. 

Drugim zagadnieniem były nowoczesne leki doustne takie jak np. flozyna, czy inkretyna. Stosowane od 10 lat, w Polsce nierefundowane pacjentom. Miesięczny koszt leczenia to około 500 zł. Są to leki o bardzo korzystnym działaniu, które pobudzają i stymulują komórki do wytwarzania insuliny. Leki te nie są dla każdego- głównie przeznaczone dla osób chorujących na cukrzycę typu II, które mają jeszcze własne komórki wydzielające insulinę. Leki te nie powodują ciężkich niedocukrzeń oraz nie powodują przyrostu masy ciała. Udowodniono również, iż mają korzystne działanie na układ krwionośny. Wprowadzenie tych leków sprawiłoby, ze terapia byłaby coraz bardziej zindywidualizowana. 

Trzecią poruszoną kwestią były udogodnienia związane z samokontrolą. Problem dotyczący głównie osób z cukrzycą typu I. Metody ciągłego monitoringu glikemii, które niestety na chwilę obecną nie są refundowane. Miesięczny koszt utrzymania to około 600 zł. Pani Małgorzata przybliżyła również obecną sytuację odnośnie refundacji pomp insulinowych oraz wskazała, iż osoby, które ukończyły 26 rok życia nie mają możliwości skorzystania z nawet częściowej refundacji na zakup tego nowoczesnego sprzętu.

Drugie wystąpienie należało do Profesora Tomasza Klupy-
„Cukrzyca- choroba, która nawet na chwilę nie pozwala pacjentowi o sobie zapomnieć”

Pan profesor opowiedział jakie leki są dostępne, mogłyby być, a jakie będą dostępne w przyszłości. W swojej wypowiedzi skupił się on na leczeniu za pomocą pomp insulinowych oraz na biotechnologii insulin bazalnych podkreślając ich zalety i przewagę nad obecnie dostępnymi insulinami. Przypomniał, jak ważne jest niedopuszczenie do powikłań przewlekłych cukrzycy m.in. destrukcji naczyń krwionośnych, procesu miażdżycowego oraz ślepoty. Podkreślił także, iż ochrona pacjenta przed zbyt niskim poziomem cukru powinna być tak samo priorytetowa jak ochrona przed zbyt wysokim poziomem cukru. Ciężka hipoglikemia- każdorazowe zagrożenie życia. Lekkie hipoglikemie zostały opisane jako uczucie bardzo nieprzyjemne prowadzące do lęku, obniżenia samooceny oraz niższej sprawności psychofizycznej. 

Profesor Klupa podsumował również, jak obecnie działa refundacja w Polsce:
– niezły system refundacyjny pomp- osoba do 26 roku życia może dostać pompę średniego standardu. 
– bardzo dobrze wyedukowana kadra- standaryzacja wymogów leczenia pacjenta chorego na cukrzycę
– uzyskiwanie bardzo dobrych wyników leczenia- jednych z najlepszych na świecie. Średnia HbA1c to 7,29
– nacisk na jakość życia pacjentów- inicjatywy społeczne, które mają pokazać, że osoba chora na cukrzycę to nie jest kaleka i że osoba chora na cukrzycę może robić niemalże wszystko. Jako przykład akcja „5000 metrów nad poziomem cukru”, w której 18 osób chorych na cukrzycę typu I zdobyło Damavand- najwyższy szczyt Iranu.

W spotkaniu wzięli udział także przedstawiciele Ministerstwa Zdrowia. Podkreślono wprowadzenie do refundacji od stycznia nowoczesnej insuliny bazalnej Toujeo oraz zapewniono, że trwają rozmowy odnośnie najnowszej insuliny o nazwie Tresiba. Niestety, wiele innych procesów refundacyjnych jest na chwilę obecną zawieszonych.

Poruszano również temat refundacji pomp insulinowych dla pacjentów powyżej 26 roku życia oraz przedstawiano pomysły odnośnie możliwości zindywidualizowania doboru pomp insulinowych.

Kolejne posiedzenie planowane za miesiąc. Chęci są, widać postępy, oby tak dalej!

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.